அது எப்போ?

உங்கள் செல்ல மகள் நடை பயில்வதை உங்கள் மனைவி புளகங்கிதத்துடன் காண்பிக்கிறாள். நீங்கள் ரசித்துக்கொண்டே பள்ளி செல்லும் உங்கள் மூத்த மகளைக் கூட்டிக் கொண்டு வெளியே வருகிறேர்கள். ஆர்மிக்காரர்கள் உங்கள் சிறிய கிரமாத்திற்குள் நுழைகிறார்கள். தீவிரவாதத்தை ஒடுக்க ஆதரவளித்து கிராமத்தை காலி செய்யுமாறு ஒலிப்பெருக்கியில் கனிவுடனும் நேரில் கண்டிப்புடனும் கேட்டுக்கொள்கிறார்கள்.

நீங்கள் அதிர்ச்சியிலிருந்து மீண்டு வெளியெறுவதற்குள் வான் படை தாக்குதலை ஆரம்பிக்கிறது.

என்னால் நினைத்துக்கூட பார்க்க முடியவில்லை. ஆனால் அம் மக்களின் வாழ்க்கை அது தான்.

இதே போன்ற காட்சி நேற்று நான் பார்த்த மணிரத்தினத்தின் கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் திரைப்படத்தில் வருகிறது. முழு ஈழப்போரையுமே ஆயுத வியாபாரமாக சித்தரிப்பது - போராளிகளை மக்கள் விரோதிகளாக பதிவு செய்வது போன்ற விடயங்களில் இத் திரைப்படத்துடன் மாறுபட்ட கருத்து இருந்தாலும் முக்கியமான பதிவு என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.

மக்கள் எறும்புகளைப் போல் ஊர்ந்து செல்கிறார்கள்...

ஒர் உடைந்த குரலில், வைரமுத்துவின் வரிகளை எம் எஸ் வி பாடுகிறார்............

விடை கொடு எங்கள் நாடே

கடல் வாசல் தெளிக்கும் வீடே

பன மரக் காடே

பறவைகள் கூடே

மறு முறை

ஒரு முறை

பார்ப்போமா?

என்னால் தொடர்ந்து கேட்க முடியவில்லை.

''ஊருக்கு திரும்ப வந்திருக்கிறேன். என் வீடு குண்டுகளால் சிதைக்கப்பட்டுவிட்டது. நாங்கள் விளையாடிய வீதியில் ஆமிக்காரர்கள்'' இதே போன்ற சேரனின் கவிதை ஞாபகத்திற்கு வருகிறது.

இப் படத்தின் இறுதிக்காட்சியில்,

ஈழத்தாய் பாத்திரம் ஏற்றிருக்கும் நந்திததாஸ், தன்னுடன் வருமாறு அழைக்கும் தன் மகளிடம் சொல்கிறாள், ''என்றைக்காவது விடியும் அன்றைக்கு வா''

''அது எப்போ? அது எப்போ?'' என்ற அந்த குழந்தையின் கேள்வி ஒலித்துக் கொண்டேயிருக்கிறது.